junladul.hi5.com แอดมาน่ะ

มีเมืองเล็กๆที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง  มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก  ทุกวันพวกเขาจะพากันไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาดและไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้  ทุกคนที่เคยพบเจอพวกเขา  จะมองด้วยสายตาอิจฉา ในความรักของคนคู่นี้เสมอ  แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล  วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังคงไม่ฟื้นขึ้นมา  ตอนกลางวัน ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง  ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆที่เธอไม่เคยตอบสนองแต่อย่างใดเลย ตกกลางคืน ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง  เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง จนไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว  

ผ่านไป 1 เดือนหญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม  ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวลงทุกวันแต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่เคยหยุด แต่แล้ววันหนึ่งพระผู้เป็นเจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม  และตกลงที่จะประทานพรให้แก่เขา  พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า "เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ ด้วยชีวิตของเจ้าไหม" ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า "ผมยอมครับ"  พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า "งั้นดี ข้าจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา  แต่ต้องแลกกับการที่เจ้าต้องกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี “เจ้าตกลงจะยอมไหม”  ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม "ผมยอมครับ"  

ฟ้าสางแล้วชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง  เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล  หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆเธอ
คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง  แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน หลายวันผ่านไป หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว  แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม  ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน  หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของแมลงปอ  ได้แต่บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่างทว่าเขาไม่สามารถส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอดเธอ  เขาทำได้แค่เพียง...เฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คลาดสายตาเท่านั้น  

ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว  ลมฤดูใบไม่ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่  เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว  นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว  เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก แต่อย่างไรก็ดี ร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอ
ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้

แค่พริบตา ฤดูใบไม่ผลิก็มาเยือน เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา เพื่อที่จะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง  ภาพๆนั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว  ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารักและใจดีคนนั้นและยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้นแน่นอน พวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาว ที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก  เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก  

หลังจากนั้นไม่กี่วัน แมลงปอก็เห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้น พาคนรักของตนไปชายทะเล เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น พลบค่ำก็อยู่ที่ชายหาด เพื่อดูพระอาทิตย์ตก แต่สำหรับเขาแล้ว นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย  หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆ ทุกวัน ด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด เขาไม่มีเรี่ยวแรงพอ ที่จะบินเข้าใกล้หญิงอันเป็นที่รัก ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก  

ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่ 3 เจ้าแมลงปอไม่ได้ไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว บ่าของเธอบัดนี้ ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบาๆ จากเขาผู้นั้น ดูท่าทางแล้ว ไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง และยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตที่ผ่านไป วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นเจ้ากำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่มได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั่นเอง เจ้าแมลงปอค่อยๆ บินเข้าไปในโบสถ์และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า เขาได้ยินเสียงคนรักที่ดังมาจากข้างล่าง ตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า "ฉันยอมรับ" เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา ตามด้วย...จุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่ เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า "เจ้ารู้สึกเสียใจไหม" เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า "เปล่า" พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า "งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว" เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนตอบว่า"ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ"  

บางบุพเพ...ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสียไป บางบุพเพ...ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด
รักคนคนหนึ่ง...ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ แต่เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่ง...เราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี ...บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม